Composteren in Dogbo? Stagiaire Lisa zoekt het uit.

Afval verzamelen op de markt van Dogbo © Lisa Van Kerckhoven

In het kader van haar opleiding duurzame ontwikkeling loopt Lisa stage op de gemeente van Dogbo, in Benin. Ze werkt er rond afvalbeheer. “Mijn leven hier is een rollercoaster, ups en downs volgen elkaar in sneltempo op.”

“Ecuador, Finland, Benin. Het is nu de derde keer dat ik voor langere tijd in het buitenland verblijf en mij probeer te integreren in de cultuur. Na deze ervaringen, vakken op school over intercultureel leren en mijn jaren ervaring als vrijwilliger bij AFS zou er van mij verwacht kunnen worden dat ik weet wat mij te wachten staat. En toch blijven bepaalde dingen me verrassen.

De eerste maand in Dogbo, mijn thuis voor vier maanden, was heel erg zoeken. Wat zijn de gewoontes en gebruiken hier? Als blank meisje heb ik heel erg veel aankijk van zowat elke groep van de bevolking. Kinderen staan te springen en zingen liedjes of hebben schrik. De vrouwen kijken voorzichtig en mannen willen maar al te graag met mij iets gaan drinken. Het is aan mij om te beslissen en de balans te maken: waar ga ik op in en wat laat ik zo? Moeilijk als je tegelijkertijd mensen wil leren kennen, vriendelijk wil zijn voor iedereen en een goede indruk wil maken.

Ik doe stage op de gemeente van Dogbo en werk rond het (onbestaande) afvalbeheer van de gemeente. Momenteel doe ik een haalbaarheidsstudie over composteren. We bekijken of we het organisch afval van op de markt kunnen valoriseren. Ik bezoek bestaande projecten in de regio en heb contacten met buitenlandse compostprojecten om hun methodologieën te bekijken. Verder neem ik interviews af met de boeren om in te schatten of zij klaar zijn om compost te kopen of produceren.

De verwachtingen tussen de gemeente en mezelf verliepen aanvankelijk wat stroef, te wijten aan miscommunicatie door taal en cultuur. Als blanke word je als heel capabel en alwetend aanzien, maar ik zie mezelf allesbehalve zo.

Duurzame veranderingen gebeuren langzaam en wanneer de tijd er rijp voor is. Ik weet niet of dat hier al het geval is. Ik geloof er wel in dat die rijptijd met de nodige steuntjes in de rug versneld kan worden. Ik besef dat, maar toch heb ik het af en toe moeilijk. Gelukkig zijn hier zoveel mensen die me in mijn stage steunen. De gemeente Dogbo, Protos, Roeselare, de lokale bevolking, school, mijn familie en vrienden thuis, allemaal doen ze alles wat in hun mogelijkheden ligt om mij zo goed mogelijk te begeleiden.

Ik ben heel dankbaar voor alles wat ik hier meemaak. Voor veel mensen is een dergelijke ervaring onmogelijk. Ik krijg steeds weer de kans om mezelf te verrijken en bij te leren over de wereld en mezelf. Ook al loopt niet alles altijd hoe ik gehoopt had, ik hoop dat mijn aanwezigheid hier de mensen ook iets bijleert."